Drodzy Uczniowie Gongu!

Pragnę złożyć życzenia cudownej rodzinie Mistrzów Gongu.

Od 1969 roku, kiedy to po raz pierwszy usłyszałem gong dzięki Jogi Bhajanowi i uderzyłem w ten instrument oraz kiedy to zgłębiłem nauki syntonicznej muzyki
Dane Rudhyara, skupiłem swoją energię na tym, by odkryć cudowne właściwości
gongu jak największej ilości ludzi.

W 1984 roku rozpocząłem podróż z gongiem na rzecz pokoju na świecie. Nazwałem ją Marsz Solny im. Mahatmy Gandhiego na rzecz Pokoju”. Marsz
rozpoczął się w Los Angeles w Paramahansa Yogananda Lake Shrine i zakończył w
Nowym Jorku kilka miesięcy później w miejscu, gdzie obecnie jest usytuowane
Międzynarodowe Centrum Holistycznego Rezonansu.
Yogananda był moim pierwszym nauczycielem jogi w 1952 roku.

W 1967 roku prochy mej pierwszej żony zostały rozrzucone na wodach jeziora
Shrine. Fakt, iż nastąpiło to właśnie w tym miejscu, był dla mnie znaczący.
Miałem wrażenie, iż synchroniczne i pełne znaczenia wydarzenia nie działy się w
mym życiu przypadkowo. Były one jak znaki, które ktoś celowo umieszczał na mej
duchowej drodze.

Dane Rudhyar powiedział, że gong uwalnia tę samą siłę, którą Gandhi nazwał
Satyagraha lub Siłą Prawdy. Marsz na rzecz Pokoju przez kraj był po to, by
odnowić ducha. Miał za zadanie odzyskać utraconą duchową siłę woli. Siła ta
była mi potrzebna by ratować planetę.

Ludzkość zatraciła pierwiastek Dobroci niezbędny do poszukiwania prawdy i
zjednoczenia się w jedną kochającą rodzinę. Gong jest żródłem kosmicznej
wibracji duchowej OM i Dobroci. Jest żyjącym przykładem nauki o jedności
ponieważ był pierwszym stopem na świecie i nadal symbolicznie oznacza
holistyczne zjednoczenie różnorodności w funkcjonalną harmonię.

Dlaczego nagle w 1969 roku gong wywołał takie zainteresowanie? Przecież po raz
pierwszy został wytopiony gdzieś w Sumerii (obecnie tereny Środkowego Wschodu)
ponad 5 tysięcy lat temu …

Odpowiedź na powyższe pytanie przyszła w 1984 roku na spotkaniu z dr Robertem
Mullerem, wówczas asystentem Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych,
obecnie – rektorem na Uniwersytecie Światowego Pokoju na Kostaryce.

Stało się dla mnie jasne, dlaczego należy regularnie celebrować pokój, by
ostatecznie zapanował na świecie.

Według dr Mullera, to święto lokalne a zarazem globalne. Ludzie łączą się w
koła, trzymają za ręce, dziękują za życie, oddech i słuchają dżwięków gongów i
dzwonków na całej planecie. W ten sposób regularnie świętujemy Pierwszy Dzień
Pokoju na Świecie jako jedna wielka rodzina.

Wtedy właśnie pojawił się jeden z największych celów mojej podróży z gongiem -
pragnąłem utworzyć Ogrody Dzwonów na rzecz Pokoju na całym świecie.

Obecnie, inni również docenili Magnum Opus Gongu i zgłębiają tajniki tego
instrumentu.

W dzisiejszych czasach, bardziej niż kiedykolwiek, dźwięk odpowiednio użytego
gongu jest potrzebny to złagodzenia mentalnego i emocjonalnego cierpienia
ludzkości i do zjednoczenia wszystkich ludzi na całym świecie w jedną wielką
rodzinę.

W ostatnim czasie możemy zauważyć ogromne zmiany klimatyczne, narasta przemoc
oraz stres i depresja, które prowadzą do zatracenia ducha ludzkiej dobroci.

Według Buddy, gong nie tylko jest źródłem szczęścia i dobroci ale również
funkcjonalnej harmonii. Dysfunkcja mózgu globalnego społeczeństwa nie jest w
stanie oprzeć się funkcjonalnej harmonii i jedności rezonansu wypływającej z
gongu.

Słowa „Tai Loi” wyryte na powierzchni gongu oznaczają nadzieję
ludzkości na zjednoczenie się pomimo różnic kulturowych, religijnych i polityki
po to, by umożliwić naszym dzieciom i potomkom funkcjonalną przyszłość.

Proszę Was byście kontynuowali pracę z Gongiem podczas pozostałych sześciu lat
(2007 – 2013). Czas ten jest oknem możliwości.

Im więcej da z siebie każdy z nas, tym większe uzdrowienie wywołamy w ludziach.

Pozdrawiam,
Don